Insomnia

روی پله‌برقی بودم به سمت پایین. فکر کنم داشتم تو کیفم دنبال چیزی می‌گشتم که طبق معمول پیداش نمی‌کردم. یکی داشت روی پله راه می‌رفت تا اینکه رسید به پله‌ای که من روش وایساده بودم بعدش اونم وایساد. سرشُ یکم آورد جلو گفت: دیدی گفتم قضیه مسئله‌ی مرگ و زندگیه!

احتمالاً فکر می‌کنید که من باید اینجا از خواب بپرم یا یه همچین چیزی. اما خوب از اونجایی که بیدار بودم این گزینه حذف میشه!

من اولش برا یه لحظه قلبم ریخت! فکر کردم حتماً قضیه جناییه و یکی منو لو داده حالا هم گیر افتادم، اما این گزینه هم بعد چند ثانیه رد شد، حداقل در چند ماه اخیر جنایتی مرتکب نشده بودم.برگشتم نگاش کنم که آشنایی چیزی ببینم و پقی بزنیم زیر خنده. این هم نشد. یه پسر نره‌خر که شکل هیچ کدوم از آشناهای من نبود با یه ساندویچ کنارم وایساده بود. برگشتم با اخم یه نگاه به سر تا پاش انداختم که گفت اِ! اشتباه گرفتم، ببخشید!

همینطور که نگاش می‌کردم از رو پله اومدم پایین رفتم سمت راست، اون رفت سمت چپ.

 حالا اینا هیچی از اون موقع دارم فکر می‌کنم که دو نفر چه اتفاقی می‌تونه براشون افتاده باشه که بخوان استارت یه مکالمه رو با همچین جمله‌ای بزنن، اونم در کمال خونسردی!!

انقدر تمییز چشم میزنم،‌ انقدر تمییز که خودم که دیگه بهش عادت کردم و هر لحظه منتظرم، گاهی از تعجب انگشت به دهن می‌مونم!

همین!

خواب دیدم اوتو زدم، اونم هیچی نه پرادو!

می‌دونی بدترین قسمتش کجاست؟ اینکه وقتی همه‌ی نقشه‌هات به هم ریخت، نتونی به هیچ کس غر بزنی!