Insomnia

امروز رفتم موهای دست و پا رو کندم فردا هم می رم موهام و قرمز می کنم شبش هم اون لباس کمر کرستی جیگر سرمه ای و می پوشم . فردا همبازی همه بچه گی هایم داماد می شود. فردا شب من باز می فهمم که چقدر بلاتکلیفم با خودم . از این که دلم بگیره مثه اینه دق باشم بیزارم . از این که یادم بیاد خیلی خاطره های نحس و بیزارم از این که به من بگن ایشالا یه روز برای من بیزارم. این پسرک که فردا داماد می شود خیلی گل است عروس را هم از وقتی دوست شدند می شناسم .  .برایشان خوشحالم اما نمی دانم چرا دلتنگم نمی دانم چرا یادم نمیرود نمی دانم چرا




من هنوزم با نامجو حال می کنم. یادم اومد استاد گرام چقدر مرا سرزنش کرد و به باد تمسخر گرفت به خاطر این لذت کوچک دلم . داشتم فک می کردم آدم ها چقدر حقیرن .



من شاید خیلی زخم خوردم هزار بار خراب کردن از نو ساختم باز خراب کردن اما سرم بالاست به خدا سرم از همه آن ها که خرابم کردند بالا تر است . 


من والا آرزوی لباس سفید و آئینه و شمدون نداشتم و ندارم . من یه همراه می خواستم که بشه تو بغلش قایم شد که حواسش به من باشه همین


که گریه می کنم نپرسه کی و کجا و چرا و چقدر و چن وقت فقط بغلم کنه بغلم کنه بعدم لباش و بزاره رو گردنم لیسم بزنه



من یکی و نمی خوام که بهم بگه صبر کن من برم و برگردم


من یکی و می خوام که باشه و بمونه


من عروسی نمی خوام من سکه طرح امام نمی خوام من انگشتر نگین دار نمی خوام من رسم و خانواده و بته و سنت نمی خوام



من مسافرت می خوام من باد می خوام من یه عالمه یه عالمه بوس می خوام




دلم می خواد تو برف عروسی کنم دلم می خواد کسایی باشن که دوسشون دارم نه اونا که باید باشن




دلم می خواد فردا حسابی بزنم حسابی برقصم و غصه از هیچ جا پیداش نشود . هیچی یادم نیاد از اینا



من سرما خوردم من تب دارم . من